Dlaczego podczas wigilii na stole powinno znaleźć się tradycyjne 12 dań?

Boże Narodzenie to niezwykłe święto, na które czeka się cały rok. Przy wigilijnym stole zasiada cała rodzina, a unosząca się świąteczna magia dodaje uroku każdemu rodzinnemu spotkaniu. Nic dziwnego, że w bardzo wielu domach serwuje się tradycyjne 12 dań. Dlaczego?

Powód - prozaiczny. Początkowo chodziło po prostu o 12 miesięcy w roku, a poszczególne danie oznaczało podziękowanie za każdy z nich. Co ważne, dopiero po latach potrawom przypisano tzw. symbolikę apostolską (12 dań spożywane w intencji 12 apostołów).

Z wigilijnymi potrawami wiąże się również wiele przesądów. Jednym z nich jest fakt, że zjedzenie wszystkich dań zagwarantuje, iż w żadnym miesiącu niczego nie zabraknie. Co ważne, na wigilijnym stole powinny znaleźć się dary natury z 4 miejsc: pola, lasu, sadu i wody.

O piernikach świątecznych słów kilka

Pierniki to przysmak, który gości nie tylko na bożonarodzeniowych stołach, ale i na praktycznie wszystkich świątecznych drzewkach. Przygotowanie ciasta, następnie formowanie ciastek i w końcu ich wypiek sprawia wszystkim domownikom mnóstwo frajdy. Poniżej znajdziecie kilka ciekawostek o świątecznych piernikach.

Jak najkrócej scharakteryzować świąteczne pierniki? To ciemnobrązowe ciasto tworzone m.in. z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, karmelizowanego cukru, miodu. Ponadto ciastka są mocno przyprawione cynamonem, imbirem, a czasem także kakaem, goździkami, kardamonem, gałką muszkatołową, anyżem czy lawendą. Uformowane w gwiazdki, drzewka, serca i inne symboliczne kształty - sprawiają, że szybko można poczuć magię zbliżających się świąt.

Co ciekawe, w naszym kraju sprzedaż pierników miała miejsce już w XVII w. i o dziwo te pyszne przekąski pełniły wtedy rolę skutecznego leku na wiele chorób... Żeby było zabawniej, pierniki uznawane były za symbol dobrobytu i wysokiego statusu społecznego.

Co najważniejsze, ciasto na domowe pierniki świąteczne powinno wyrabiać się co najmniej na miesiąc przed wigilią.

"Rogale Świętomarcińskie" - tylko dla wybranych cukierni

Rogale Świętomarcińskie są głównym wypiekiem podczas obchodów dnia ulicy Święty Marcin w Poznaniu. Wyjątkowy smak rogali sprawia, że stały się jednym z najważniejszych wielkopolskich przysmaków. Oczywiście, aby móc używać nazwy "Rogale Świętomarcińskie" lub „Rogale Marcińskie” cukiernie muszą uzyskać specjalny certyfikat Kapituły Poznańskiego Tradycyjnego Rogala Świętomarcińskiego.

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1070/2008 z dnia 30 października 2008 nazwa „rogal świętomarciński” została wpisana do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych w Unii Europejskiej. Dlatego cukiernie muszą starać się o zdobycie specjalnego certyfikatu, który zezwala na produkcję i użycie tejże nazwy. Warto zaznaczyć, że w 2017 roku tylko 97 cukierni otrzymało takie prawo.

W Dniu Świętego Marcina średnio sprzedawanych jest ok. 250 ton rogali, natomiast w skali rocznej sprzedaż wynosi 500 ton, co stanowi ok.2,5 mln sztuk tego przysmaku.

Donut - amerykański przysmak, który rodził się w bólu

Jeśli uwielbiasz pączki, to nie przejdziesz obok niego obojętnie. Donut, bo o nim mowa, to wyrób cukierniczy przypominający tradycyjnego pączka, z tą różnicą, że nie ma nadzienia, bowiem jest pozbawiony środka. Jego początki były nieco "surowe" i potrafiły wywiercić dziurę w brzuchu. Niemniej, ten przepyszny amerykański przysmak zagościł już na dobre w naszych domach.

Historia donuta jest nieco burzliwa, tym bardziej, że eksperci podają różne daty jego "narodzin". Według rozmaitych źródeł, pojawienie donuta datuje się na początek XIX w., niemniej najbardziej prawdopodobna wydaje się historia Hansona Gregorego,16-letniego żeglarza, który w 1847 wymyślił kształt donuta. Źródła donoszą, że ponoć nie był on usatysfakcjonowany pierwowzorem, którego środek był surowy. Dlatego właśnie za pomocą cynowej pieprzniczki wytłoczył dziurę w cieście, a następnie podsunął tę technikę swojej mamie Elizabeth Gregory. I tak oto donut stał się wyrobem cukierniczym w kształcie zbliżonym do oponki.

A Wy, jakiego donuta uwielbiacie najbardziej - z polewą czekoladową czy lukrową?

Jak kroić ciasto, żeby nie przyklejało się do noża?

Krojenie ciasta nierzadko potrafi być zmorą, tym bardziej kiedy te przykleja się do noża. Jak temu zaradzić? Podpowiadamy!

Nieprzygotowany do krojenia nóż niesie za sobą przykre konsekwencje w postaci przyciągania ciasta, a co gorsza jego pękania, a nawet łamania. Czy istnieje skuteczna metoda, która pomoże uchronić przed tym problemem. Oczywiście, że tak!

Doskonałym sposobem na krojenie miękkich ciast i tortów jest moczenie noża w gorącej wodzie. Najlepiej, aby temperatura wynosiła powyżej 90 stopni Celsjusza. Korzystając z tego prostego triku mamy pewność, że ciasto nie przyklei się do noża i nie ulegnie zniszczeniu podczas krojenia polewy, którą udekorowany będzie wypiek.

Mamy nadzieję, że i tym razem nasze wskazówki pomogą Wam cieszyć się smakiem upieczonego ciasta - smacznego!

Zamów niepowtarzalnie słodkie dzieło sztuki i oszczędź czas

Stworzenie idealnego tortu to nie lada wyzwanie, tym bardziej, jeśli nie ma się doświadczenia przy tego typu "wypiekach". Zamiast tracić cenny czas i nerwy, lepiej zlecić to zadanie profesjonalistom, którzy bez trudu stworzą słodkie dzieło sztuki. Podpowiadamy, dlaczego warto skorzystać z usług cukierni.

Dlaczego warto skorzystać z usług cukierni? Oszczędność czasu to najważniejszy aspekt, bowiem zamówiony tort będzie gotowy na wyznaczony termin, a my nie musimy przejmować się wszystkimi obowiązkami związanymi z przygotowaniem tortu.

Ponadto w dzisiejszych czasach, wiele cukierni oferuje dowóz wypieku na wskazany adres, co jest niezwykle komfortowym rozwiązaniem, tym bardziej w przypadku osób, które narzekają na synchroniczny brak czasu.

Ponadto mamy pewność, że tort będzie wyglądał idealnie, a jego smak powali wszystkich gości na kolana, tym samym oszczędzając Twojemu dziecku rozczarowania.

Na torcie nie warto oszczędzać, no chyba, że mówimy o wolnym czasie, który możesz zagospodarować, jak tylko zechcesz! Zamów tort i ciesz się swoim niepowtarzalnie słodkim dziełem sztuki.

Szarlotka - ciasto z królewskiego dworu

Szarlotka to ciasto, które w polskich domach zajmuje szczególne miejsce. Pojawienie się jabłecznika na stole oznacza tylko jedno - zaproszeni goście będą się rozpływać nad jego smakiem. Oczywiście, pod warunkiem, że zostanie odpowiednio przyrządzony. Tak czy inaczej szarlotka to prawdziwa królowa wśród ciast, o czym najlepiej opowiada jej krótka historia.

Czy wiesz, że szarlotka ma korzenie królewskie? Przepis na to kruche ciasto z owocami, pochodzące z Francji został stworzony przez słynnego kucharza Marie-Antoine Careme.

Początkowa nazwa wypieku brzmiała charlotte russe na cześć cara Aleksandra I, który był wieloletnim pracodawcom francuskiego szefa kuchni. Jednak właściwie, swą nazwę zawdzięcza księżnej Charlotcie, szwagierce władcy.

Szarlotka najlepiej smakuje z nadzieniem jabłkowym, niemniej do stworzenia idealnego wypieku użyć można również gruszek, brzoskwiń, moreli, a nawet innych owoców. Jedynym ograniczeniem jest nasza wyobraźnia! Z pewnością unikalnego smaku każdej szarlotce dodadzą cynamon i goździki.

Tiramisu - ciasto, które poprawi Ci humor

Przez żołądek do serca, a więc także do szczęścia! Nic tak nie poprawi humoru, jak kawałek dobrego Tiramisu. Dowiedz się więcej o przysmaku, który świat pokochał od pierwszego kęsa.

Tiramisu swoją międzynarodową sławę zawdzięcza II wojnie światowej, a konkretnie włoskim żołnierzom, którzy przebywając w alianckiej niewoli regularnie otrzymywali deser w paczkach nadsyłanych z domów.

Istnieje bardzo wiele różnych przepisów na tiramisu. We Włoszech tiramisu podaje się przede wszystkim do kawy. Warto zaznaczyć, że ciasto występuje w wielu regionalnych odmianach, a najpopularniejsza jest ta z miasta Siena.

Zazwyczaj deser składa się z warstwy biszkoptu nasączonej bardzo mocną kawą espresso oraz likierem Amaretto, na którą nakłada się warstwę kremu z sera mascarpone, jajek i cukru. Ponadto całość posypuje się warstwą grubo zmielonych płatków gorzkiej czekolady.

Bez wątpienia tiramisu to idealny deser, który największego smutasa postawi na nogi.

Buraczane ciasto - pyszne i zdrowe

Buraki mają wiele właściwości zdrowotnych – zawarta w nich witamina C zapobiega infekcjom, wzmacnia odporność i pomaga lżej przechodzić alergie. Dodatkowo witamina B1 wspomaga naszą pamięć i układ krwionośny. Buraki zawierają również magnez, który pomaga na takie dolegliwości, jak na przykład drganie mięśni. Dodatkowo mówi się, że buraki spowalniają proces starzenia się skóry i obniżają ciśnienie.

Ciasto z buraczków
Ciasto z buraków jest łatwe do zrobienia, a przy okazji ma wiele właściwości zdrowotnych. Do zrobienia takiego ciasta potrzebujemy głównie cukru, jajek, mąki, proszku do pieczenia i oczywiście buraczków. Można znaleźć wiele wariacji na temat buraczanego ciasta w internecie, jednak wszystkie łączy jedna cecha: są łatwe w przyrządzeniu i szybko się je piecze. Możemy je dekorować i polewać naszymi ulubionymi składnikami wedle naszego upodobania

Co symbolizuje pokarm w koszyczku wielkanocnym?

Większość rodzin w Polsce w Wielką Sobotę idzie do kościoła ze święconką. Tradycyjnie wkładamy do wielkanocnego koszyczka chleb, jajko, sól, ser, wędlinę, chrzan, ciasto i baranka. Mało kto obecnie zastanawia się nad symboliką tych konkretnych produktów.

Symbolika produktów w koszyczku wielkanocnym

Chleb w koszyczku symbolizuje ciało Chrystusa. Jajko z kolei to symbol odradzającego się życia – to właśnie dzielenie się jajkiem wielkanocnym rozpoczyna śniadanie wielkanocne. Sól miała moc odstraszania zła, a obecnie symbolizuje prawdę i oczyszczenie. Wędlina lub mięso mają zapewnić rodzinie płodność i dostatek; ser zapewnia przyjaźń między człowiekiem a naturą, a chrzan jest symbolem siły. Koniecznie musi być utarty własnoręcznie! Podobnie ciasto, które symbolizuje umiejętności i doskonałość, powinno być wypieczone w domu.

Do koszyczka wkładamy również baranka, często z masła. To on jest najczęściej kojarzony z Wielkanocą, a symbolizuje zwycięstwo Chrystusa i jego ofiarę, gdy oddał swoje życie za ludzkość. Jedną z ciekawostek może być obecność zajączka, który od lat kojarzy nam się z Wielkanocą – przybył on do nas z Niemiec i to on według tradycji rozdaje nam drobne upominki w pierwszy dzień świąt. Coraz częściej można go również spotkać w koszyczku, najczęściej w postaci czekoladowej figurki.

Jak widać każdy z produktów, oprócz czekoladowego zajączka, który znajduje się w naszym koszyczku ma swoje znaczenie w wierzeniu chrześcijańskim.

Życzymy oczywiście Państwu spokojnych przygotowań do Świąt, a sam wielkanocny czas niech będzie przepełniony radością, słodkościami i bliskimi

Sezon na gruszki trwa!

W marcu gruszka króluje jako jeden z najpopularniejszych owoców sezonowych. Ceny gruszek spadają, dając nam okazję do zakupu większej ilości tych owoców w mocno obniżonej cenie. Wiele osób zastanawia się, zwłaszcza zimą, skąd pochodzi gruszka i jakie ma właściwości zdrowotne.

Czym jest gruszka?

Gruszka to owoc, pochodzący z drzewa nazwanego gruszą. Grusza należy do drzew z rodziny różowatych i występuje głównie w klimacie umiarkowanym. Skóra gruszki jest twarda i ziarnista, o zielonym, żółtym lub brązowym kolorze. Grusza jest na tyle specyficznym drzewem, że sezon na jej owoce, trwa od października do kwietnia.

Obecnie gruszki często są spożywane jako przekąska, jednak równie często wykorzystuje się je do kompotów, napojów, zup owocowych oraz ciast. Gruszki można również zapiekać, a także podawać w masie owocowej, robić z nich sorbety czy lody. Gruszka króluje równie często w pieczeni z wieprzowiny lub dziczyzny w postaci ozdoby lub dla podkreślenia słodkiego smaku.

Skąd wzięła się gruszka?

Do tej pory nie określono jednoznacznie historii gruszek. Niektóre źródła podają, że gruszki znano już w starożytności, a niektóre wspominają nawet o czasach kamienia łupanego! Niepodważalne są jednak wykopaliska z epoki brązu, które jasno wskazują ten okres jako najwcześniejszy okres odkrycia i wykorzystania kulinarnego gruszki. Wykopaliska te prowadzone były we Włoszech, skąd ponoć gruszki trafiły do Grecji, a później do starożytnego Rzymu. W Europie zachodniej gruszę zaczęto uprawiać po XVII wieku.

Ciekawostka

Owoce gruszy od wieków uchodzą za lecznicze owoce, które pomagają organizmowi w walce z różnymi dolegliwościami. Gruszki bogate są w żelazo, potas, wapń, sód, jod, fosfor oraz bor. Dodatkowo gruszki to bogate źródło witaminy A, C, PP, B1, B2 i B6. Gruszki dawniej uchodziły za lek na gorączkę – są również bardzo dobre na problemy żołądkowe. Wysoka zawartość jodu w tych owocach korzystnie wpływa na funkcjonowanie tarczycy. Regularne spożywanie gruszek wspomaga pracę mózgu, a także poprawia naszą koncentrację

Tłusty czwartek – ewolucja pączka

Data tłustego czwartku zależy od daty Wielkanocy – przez to, że Wielkanoc jest świętem ruchomym, tłusty czwartek, będący ostatnim czwartkiem przed wielkim postem, również wypada w różne dni. W tym roku tłusty czwartek obchodzimy 23 lutego. Przyjęło się, że tłusty czwartek to przyzwolenie na drobne łakomstwo, a niezjedzenie pączka w tym dniu przynosi pecha.


Geneza tłustego czwartku sięga jednak czasów pogaństwa. W tym dniu witano nadejście wiosny. W dniu odejścia zimy świętowano za pomocą jedzenia tłustych potraw (głównie mięsnych dań), a także piciu wina. Pączki nie dość, że stanowiły jedynie przegryzkę pomiędzy bardziej sutymi daniami, to jednak znacznie różniły się od naszych obecnych pączków. Tamtejsze pączki były bowiem nadziewane… słoniną!


Jedzenie słodkich pączków pojawiło się w Polsce około XVI wieku. Zamiast słodkiego, dżemowego lub kremowego nadzienia XVI-wieczne pączki w środku miały orzeszek lub migdał. Wierzono, że ten, kto wylosował pączka z nadzieniem-niespodzianką będzie cieszył się dostatkiem. Obecnie wierzy się, że niezjedzenie pączka w tłusty czwartek ma przynosić pecha.


Z czasem pączki wyewoluowały do takiej formy, jaką znamy dzisiaj. Obecnie mamy przeróżne pączki – ich forma zależy od państwa, w którym pączki występują, jednak rzadko spotyka się pączki z mięsnym nadzieniem. Na świecie możemy spotkać pączki bez nadzienia, z dżemowym nadzieniem, z budyniowym nadzieniem, pączki wiedeńskie, Oliebollen czy Lokma, a także pączki z dziurą w środku.

Czekolada – ambrozja współczesnych czasów

Od początku czekolada była traktowana wyjątkowo. Już starożytni Majowie traktowali kakao ze szczególną uwagą i niemal świętością. Według zapisków Fernanda, syna Krzysztofa Kolumba, Majowie, których spotkali w 1502 roku transportowali ziarna kakaowca na handel: gdy któreś ziarno spadło, wszyscy automatycznie przerywali swoje obowiązki, żeby je jak najszybciej podnieść. Wszystko to działo się już wtedy, gdy kakao nie było jeszcze łączone z wanilią czy mlekiem, więc potrawy z jego użyciem były niezwykle gorzkie.

Chakau kaa – napój Majów

To napój, który powstał z ziaren kakaowca. Symbolicznie oznaczał krew, dlatego też barwiono go na czerwono. Najpierw pozostawiano ziarna na słońcu, żeby się wysuszyły i sfermentowały, a później je palono i mielono, żeby uzyskać gładką masę. Taką masę następnie rozcieńczano wodą, a później zagęszczano specjalną masą z gotowanej kukurydzy. Na końcu Chakau kaa farbowano proszkiem z achiote (Arnota Właściwa, rośnie w Peru, Brazylii, Meksyku, Kolumbii i na Hawajach), żeby nadać temu napojowi krwistą barwę.

Krótka historia czekolady

Również Aztekowie pili kakao, tym razem jednak ciepłe i słodzone miodem. Gwatemalskie zakonnice udoskonaliły smak tego napoju, usuwając wszystkie ostre smaki (Aztekowie dodawali do kakao chilli i inne ostre przyprawy), a dodały cukier, wanilię, cynamon i później bitą śmietanę, żeby maksymalnie osłodzić smak kakao. Na końcu Sir Hans Sloan dodał do tego napoju mleko. Jak widać czekolada przeszła długą drogę, żeby osiągnąć obecną formę. Dzięki tej drodze możemy pić obecną gorącą czekoladę, a także zajadać się pysznymi tortami z czekoladą w przepisie. Do najpopularniejszych należy m.in. tort Sachera.